Μια στιγμη  

Posted by SARIN

Κράτησα λίγα μήλα στα χέρια μου και πλησίασα .
Ένα λευκό άλογο σε πράσινο λιβάδι!
Έτρωγε τα μήλα μέσα από τα χέρια μου αργά, το απολάμβανε !
Τα μάτια του μεγάλα, τα δικά μου θλιμμένα
Ήθελα τόσα να του πω ,να με καταλάβει, να με νιώσει!
Μασούλησε άλλο ένα μήλο από το χέρι μου
και εγώ με το άλλο χάιδευα τη μουσούδα του.
Τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά!
Τα μήλα μου τελείωσαν, έκανα να φύγω, το άλογο
κινήθηκε αργά διστακτικά προς το μέρος μου.
Άρχισα να του μιλάω <<δεν έχω άλλα >> ,
<<μου τελείωσαν>>!
Πλησίασε ,έχωσε τη μουσούδα του στη μασχάλη μου,
άρχισα να το χαϊδεύω στο λαιμό,τα μάτια του
μέσα στα μάτια μου. Έκλαψα χωρίς λόγο!
Δεν υπήρχαν πρέπει ,δεν υπήρχε πριν και μετά!
Υπήρχα επειδή υπήρχε!
Αρχή και τέλος η ίδια στιγμή!

This entry was posted on Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009 at 1:38 μ.μ. . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

1 σχόλια

καλημέρα...καλημέρα ....που ελεγε ο Πατερας σου

24 Νοεμβρίου 2009 - 11:35 μ.μ.

Δημοσίευση σχολίου