Ε Ξ Α Ρ Τ Η Σ Η  

Posted by SARIN

Ε! για στασου εγω την ξερω καλα και ολα αυτα που προσπαθεις δεν ειναι δικαια εσυ θεος ο Αρης σκληρος μα και ακριβης ζητας απο μενα να συρθω να σου ζητησω οχι δεν ειναι δικαιο!

Εγω την ξερω καλα ετουτη τη θεα ,κοιταξε με μικρη θεα εμεις ημασταν ενα εμεις κι ας ειμαι εγω θνητος καταφερα να σ΄εχω...

Μα ακομα και συ ομορφη γλυκεια Αφροδιτη συμαχισες με κεινη για να κερδισεις τι, αφου γενας την ομορφια σου .

Την ξερω σας λεω εγω καλα ,τα ματια της που καινε ,πολυτιμη πολυχρωμη με χειλη παγωμενα ,την ενιωσε ο θανατος κι ηθελε να πεθανει.

Εξαρτηση ,ονομα γενας και ζωης ονομα πλανης μονο γνωριζεις τους δρομους του μυαλου σε θυματα και θυτες ,δικη σου η ζωη πισω απ την αληθεια μα κρυβεσαι περιτεχνα με φορεσιες αγαπης!

Εγω !Ασε με Ερμη που ξερω κι εχω τη λυση ,κι αν προδοσια φαινεται προς τους θεους του κοσμου εγω ξερω το πως κι ας ειναι αυτος προστατης, μεσα απ την δυναμη κυριαρχου της ιδιας της ζωης ακομη κι αυτος ο Διας.

Μονον εγω μπορω σε τουτη τη θεα τη λυτρωση να δωσω

και να το πως, απλα ελευθερη αφηστε τη να φυγει ,οπως το ακατορθωτο παιδιτροπο αγαπης !

Βλεπεις Ερμη ουτε και συ μα ουτε και οι αλλοι μπορειται να αγαπησετε τοσο που πρεπει να 'ναι το πολυ, πρεπει να ξεφυγει μεσ΄το νου να χασει τους δρομους που κανεις δεν εμαθε που πανε .Πρεπει η αγαπη ειτε για τουτη τη θεα ειτε γι' αυτο που θα σε νιωσει σαν ενα ,να 'ναι τοση που να μπορεις ελευθερη να την αφησεις !

Κι οσο κοντα το μακρια κι οσο μακρια το πισω κι αν θα 'ναι ,η μικρη σκληρη θεα χλωμη απ την ψυχη της θα ζει χωρις να ζει καμμια προδοσια!

Κι υστερα πριγκηπα μικρε το μυστικο σου ξερω ,γενημα εισαι βασιλια κι αυτο μη το ξεχασεις.

This entry was posted on Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011 at 5:20 μ.μ. . You can follow any responses to this entry through the comments feed .

3 σχόλια

απολαυση

30 Μαΐου 2011 - 4:56 μ.μ.


Escritura griega porque quiero escribir lo que siento!

¡¡Extraordinario!!

Gracias por la presencia de tus palabras.

Un abrazo y una rosa en armonía con este día.


Marí

14 Ιουνίου 2011 - 2:00 π.μ.


No soy de aquí, ni soy de allá...

Eres de todas partes por ser un sabio mensajero del amor y la paz...

Ciudadano del mundo, que un desafortunado sábado acallaron el manantial de su voz. Sus palabras se quedaron en penumbra silenciosamente prendidas en la cornisa del viento. Y desde ese instante su legado de vida, que su buen hacer a cosechado, sigue recorriendo los hemisferios posándose en cada una de las comisuras del tiempo para continuar creciendo con él en el recuerdo.

Ama hasta convertirte en lo amado, más aún hasta convertirte en el mismísimo amor... Facundo C.

Hoy muchas bitácoras están de luto la mía también, y con estas palabras me sumo al dolor que América latina esta sintiendo en estos momentos.

Pido disculpas por esta intromisión... No puedo evitarlo la tristeza hoy me puede...

Sin olvidarme de desearte un comienzo de semana lo más brillante posible!!

María del Carmen

11 Ιουλίου 2011 - 7:22 π.μ.

Δημοσίευση σχολίου